Unë

Shkruan: Mehmet Bislimi

Unë

unë

zjarri yt i heshtur Kosovë

mbuluar nga hiri

në oxhakun e kullës së vjetër

dëshira heshtjesh djegur

largësi në kohë

brengë e rikthyer në fillim

kujtime të largëta shprushë

plagë e ndryrë në shpirtit tim

me pezmin e mbledhur në gushë

me pezmin që gërvishtë në grykë

futur thellë në lakun e kohës

futur deri në fyt

Kosovë

unë

jam biri yt

kohë që s’të harrojmë lehtë

kohë stuhish paralajmërojnë

në vijën e zjarrit

me gishtërinj të thyer

kur hapnim grykën e varrit

me dorën tonë

në gjoks peshuar

këngën e trimit

kujtimin e djalit

zjarr e barot

në faqen e tokës djeg

si dy pika loti

ne faqe mali përpjekë

si lum ti

i madh sa mali

djalë i tokës sonë

djalë fisi

me bardhësi plisi

bardhësi e papërsëritshme

as dje

as sot

nuk u përkule

pesëqind vite përpjekje

pesëqind lule

mbolle faqeve të atdheut

nuk i shkule

as lulet

as zemrat e nënave

ti

shpirt engjëllor

tek mrizi i zanave

atje ku kënga nuk u vra

atje ku shpresa nuk u mbyt

Kosovë

unë jam biri

dhe ushtari yt

në vegimet e hyjnisë nuk u takuam më

shprehja alegorike mbi trupin tënd

kryqëzuar me relieve plagësh

plagë shekullore mbi hartat e atdheut

o zoti i madh

për të vdekur si ata

që jetojnë përjetësisht

të admirueshëm

burra që më nuk flasin

burra që shkëlqim e dashuri falin

si shqiponjat në qiell

burra që atdheut zot i dalin

ai nuk kanë vdekur

me shikimin buzagaz drejt qiellit

nga lendinë e lotëve e shohim

përkëdhelur nga rrezet e diellit

e shohim e s’mund t’i flasim

përditë e takojmë

ai rritet e nuk e njohim

përditë e më i madh

ngrirë në bronz

si lisi në mal

buzëqeshje e mbetur në grykë

buzëqeshje mbetur në fyt

Kosovë

unë jam biri

dhe ushtari yt

thuaje një këngë për mua

mos e mbajë në grykë

se vjen pranvera

e prapë do mbijë bari

unë jam biri yt

Kosovë

unë jam ai djali

unë jam ushtari

23-10-2020

Mehmet Bislimi