LUFTËTARI – LUFTA dhe LIRIA (Në ditën e veteranëve)

hefqet Dibrani / poezi

LUFTËTARI – LUFTA dhe LIRIA
(Në ditën e veteranëve)

Derisa luftëtari shkonte në luftë
Qentë poshtë lagjes lehnin

Mercenarë të tjerë zgërdhiheshin në televizion
Duke kërkuar paratë e mërgatës

Kur luftëtari qëndronte në istikam
Sojzitë në pijetore hanin kryet e vet dhe tridhnin qen

Me tu kthyer nga Beteja
Luftëtari shkoi për t’i përqafuar fëmijët
Atyre në pjatë për tua sjellë Lirinë?!
Dhe për t’iu treguar se gjymtyrët
kanë mbetur ndër beteja

Sojzitë qençe u kthyen për ta gllabëruar lirinë
Ngrënë pa bukë kanë, mish e suxhuk përzjer me raki
Dhe kanë bërë gallatë me Veteranët

Gurmazi i tyre s’na la gjumë rehat me bërë
As për ta shijuar aromën e lirisë

Ne çuditërisht ma shumë iu besuam lehjeve
Edhe në çastin kur sytë na plasnin para plagës së luftëtarit

Kur dhembja dilte nga shpirti i Veteranit
Dikush zgërdhihej edhr në ceremoni mortore
Luftëtaret një nga një i kthyem ndër varre

Edhe veteranët dhe idealin e tyre e varrosëm
Bile bashkë me luftën që e fituan
Kurse futen e zezë ia qitëm Lirisë

Tash nuk dihet kush lehu e kush luftoi
Kush shtiu e kush tradhtoi
Por u mor vesh se Luftëtari jeton në asistencë

Ndërsa NE përditë pështyhemi në fytyrë
Nëpër sallone luksoze të atyre që tradhtuan luftën
Dhe pa pra po i fyejmë Veteranët

Tashmë zia ka mbuluar Atdheun e Lirë
Mëngjeset me kanata të hapura
Zbardhin ditët e reja me dhembje të moçme

Pastaj ne përseri me kokë ulur
Ia themi lamtumirën edhe një Luftëtari
Dhe vazhdimisht i shajmë Veteranet

Kur të kthehemi në pijetore
I gjejmë Veteranët e çmendur
në ditën e tyre

Skamje për barna e ilaçe ka Veterani
Ata s’kan as bukë për fëmijë e tyre
Se dashurinë për gruan e jetën i lanë në luftë
Bashkë me gjymtyrët e trupit

Thonë se jetojnë të privilegjuar Veteranet
Por banojnë në shtëpi me qira ku pika
Nga çatia bie si llomotitja për luftën

Sidomos kur rrëfejnë rrejshëm
Sehirxhinjtë e paqes së vrame?!…