Ideja e Thaçit për pajtim me Serbinë, veprim skandaloz politik!

Shkruan: Florim Zeqa                         18.02.2017

Është hera e parë në historinë e njerëzimit, kur një president i një populli të gjakosur del haptas t’i kërkoj falje dhe pajtim një pushtuesi shekullor. Është hera e parë në histori të dëgjosh viktimën duke i kërkuar pajtim xhelatit apo agresorit barbar serb i cili përveq krimeve gjenocidiale ndaj popullatës civile, dogji dhe shkatërroi çdo pasuri shqiptare mbi faqen e dheut, siq e thotë populli; na i shkrumboi edhe gurët e thëmeleve të shtëpive tona.

Nuk është vetëm lufta e fundit, me Serbinë pushtuese e kemi një histori të gjatë dhe tepër të dhimbshme shekullore. Vrasjet dhe gjenocidi serb ndaj shqiptërëve nuk ka ndodhur vetëm në luftën e fundit çlirimtare të viteve 1998/99.

Pothuajse nuk është rritur dhe mplakur asnjë gjeneratë në Kosovë, pa e provuar mbi kurrizin e saj dhunën dhe kërrbaçin, helmimet dhe dhunimet, vrasjet dhe masakrat e përmasave gjenocidiale të barbarisë serbe.

I ashtuquajturi « president » i vendit, zoti Hashim Thaçi, pas përuljes pushtëruese pranë lapidareve të varrezave serbe me mbishkrimin « viktima të terrorit shiptar”, pasoi me hapa tjerë edhe më skandaloz, të kërkesës për pajtim me Serbinë gjakatare,…pa u konsultuar fare me spektrin e gjërë politik vendor, familjet e dëshmorëve, invalidvëve dhe viktimave të luftës, e para së gjithash me familjarët e rreth 1700 personave të zhdukur dhe rreth 20 mijë nënave e motrave shqiptare të dhunuara nga policët, ushtarët dhe paramilitarët serb në luftën e fundit.

Andaj, « presidenti » nuk e ka të drejtën morale dhe politike të kërkojë pajtim me Serbinë, dhe atë së paku për dy arsye;

E para, Hashim Thaçi nuk është president i zgjedhur me votën e lirë të qytetarëve të vendit, por është produkt i pazareve të pista politike mes klanit « Pronto » dhe nëntokës politike të LDK-së, pra është produkt i kontrabandimit të vullnetit të rreth 70 % të qytetarëve të Kosovës, të cilët në zgjedhjet nacionale të vitit 2014 kishin votuar kundër keqqeverisjes së tij 7 vjeqare, gjegjësisht kishin votuar për ndryshimin e kursit politik në vend.

E dyta, është aspekti moral që nuk e lejon « presidentin » t’i kërkoj falje dhe as pajtim Serbisë, ngase gjatë luftës së fundit çlirimtare, ai dhe familja e tij nuk kanë pësuar dhe as dëmtuar Serbinë.

Këtë  e ka vërtetuar disa herë njeriu më kontravers i kohë s sonë, i vetëzgjedhuri « president », i ngritur në karrierën politike si udhëheqës politik i luftës çlirimtare,…duke u deklaruar para mediave dhe zyrtarëve ndërkombëtar; « Nuk kam qenë pjesë e luftës çlirimtare ».

Degradimin  e tij nga një lider i krahut të luftës për çlirim, e dëshmoi edhe në Seancën Solemne të Kuvendit të Republikës së Kosovës për nderë të 9 vjetorit të rishpalljes së Pavarësisë së Republikës së Kosovës, ku në asnjë rast nuk ia nxuri goja tri shkronjat e arta-UÇK, familjen legjendare Jashari dhe asnjë nga masakrat gjenocidiale të Serbisë në Kosovë. Vërtetë, fjalimi i tij patetik, i pashije dhe antikombëtar, më bëri të ndjejë dhembshuri për pozicionin  e tij, sa turpërues aq edhe qyqarë,…duke i humbur në masë të madhe karakterin festiv të seancës solemne të kuvendit.

Gjithnjë, kur është në pyetje konsumi i brendshëm politik, del i pari në marrjen e primatit të meritave, duke u thirruar në vlerat e luftës, ndërsa sa herë që i ngushtohet rrethi nga ndërkombëtarët për llogaridhënje rreth përgjegjësisë, si udhëheqës politik i luftës çlirimtare,  atyre ua thotë të kundërtën; « Nuk kam qenë në vijat e frontit… »!

« Presidentit » i ka humbur busolla orientuese, rrëshqitja dhe katandisja e tij politike nuk kanë të ndalur, i ka humbur guximi nga kërcënimet e ndërkombëtarëve, kur këta të fundit, deri dje e përdorën si figurë shahu në tabelën politike kosovare, ndërsa tani po e përdorin edhe si lodër nëpër  varrezat serbe gjithandej Kosovës.

Nuk jemi në shekullin e 18-19, kur përhapja e lajmit dhe së vërtetës ka kërkuar kohë të gjatë dhe sfida të panumërta. Tani jemi në shekullin 21, ku shpejtësia e përhapjes së lajmit krahasohet me shpejtësinë  e dritës, dhe falë zhvillimit të hovshëm teknologjik është e pamundur të shtrëmbërohen faktet dhe fshihet e vërteta.

Prandaj, ideja e Thaçit për pajtim me Serbinë, përveqse e pamoralshme, politikisht është veprim i gabuar dhe devijim i skajshëm kombëtar, përderisa Serbia të mos e njohë  Republikën  e Kosovës shtet të pavarur dhe sovran, t’i kthejë Kosovës rreth 1700 të zhdukur, të bëjë dëmshpërblimin e pasurive shqiptare të shkatërruara dhe plaçkitura gjatë luftës, të pasuar me kërkimfaljen publike për gjenocidin shekullor ndaj shqiptarëve.

I ashtuquajturi dhe vetëzgjedhuri « president », llogaritë  e tija personale nuk guxon t’i ndërlidhë me fatin dhe ndjenjat e popullatës së përgjakur nga terrori serb.

Mallkimi i popullit, do të jetë i ashpër dhe i pamëshirshëm ndaj gjithë atyre që shkelin gjakun e derdhur për lirinë e atdheut.

Gjaku nuk bëhet ujë zoti « president », viktimat kërkojnë drejtësi dhe ndëshkim për kriminelët e jo pajtim siq jeni duke e kërkuar ju!