Filozofi
     dhe
letërsi

__histori kombëtare, vështrime, debat__

Ballina

Letërsi

Filozofi

Histori

Opinione

Intervista

Citate

Kritikë

 

Poezi/Prozë - Rrustem Geci, - jetëshkrim dhe cikël me poezi

Rrustem Geci, - cikël me poezi

Shkruan dhe përgatit:
Shaban Cakolli
 
 

Biografia e shkurtër e poetit, gazetarit dhe eseistit, Rrustem Gecit

Rrustem Geci u lind në Roganë të Dardanës, 06.01.1950. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, ndërsa të mesmen në Gjilan dhe Dardanë. Rrustem Geci u kulturua në Universitetin e Prishtinës, Fakulteti Ekonomik. Rrustem Geci 15 vjet ishte gazetar në Radio Televizionin e Prishtinës. Pas mbylljes së RTP-së, Geci mërgohet në Dortmund të Gjermanisë, ku edhe tani jeton.

Me poezi Rrustem Geci merret që nga fëmijëria. Poezia e Rrustem Gecit është e vlerësuar nga studiuesit e letërsisë. Geci deri më tash ka shkruar e botuar 17 libra, 2 monografi, dhe 15 libra me poezi;

 

1. “Demonstratat e luleve“,
2. “Antologjia personale“
3. „Jeta në letër“,
4. ”Mielli dhe uji“,
5. ”Afeida“,
6. ”Arbdheu“,
7. “Dridhjet e barit“,
8. “Këngë qipshte“
9. „Erdhëna“,
10. „Një rrënjë ulliri jemi“,
11. “Shqipëri në çdo shtëpi”,
12. “Milenium”,
13. “Rogana”,
14. “Heroika”,
15. “Gacat eprushit”,
16. “Pasha këtë tokë”, dhe
17. “Atdhetarët”, dhe së fundi, “Kanuni poetik”, një përmbledhje librash me  2 mijë faqe. Rrustem Geci viteve të fundit është prezentuar në 5 antologji të poezisë shqipe, dhe me një antologji të Gazetarisë shqipe. Dy antologji ku është prezentuar edhe Rrustem Geci, janë në poces të botimit. Rrustem Geci, është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës prej vitit 1995. Këtë jetëshkrim të shkurtër,për poetin Rrustem Geci e mbyllim me një poezi të tij : Gjak u bënë vargjet / derisa erdhën tek ju / për të dhënë mesazhin / e një mesdite të bukur /. Këto dhe 23 mijëra vargje të tjera, janë bota poetike e Gecit, e përmbledhur në librin monumental ,“Kanuni poetik”.

  

 

 

Cikël poezish nga libri, “Kanuni poetik” !.

 

 

A D R E S A

 

 

 

Krejt në fillim ishte toka

 

ishte ajri, fryma dhe shiu

 

dielli, mëngjeset, mesdita

 

pemët e egra të fushave

 

 

 

Krejt në fillim ishte rëra

 

shkretira e territ të gjelbër

 

shija e bukës dhe kripës

 

zanafilla e plot fillimeve

 

 

 

Krejt në fillim ishte zjarri

 

mendja që s´ mbyll sy

 

e krejt më pastaj ia behën

 

lulet e kopështit,të lashtat

 

 

 

Krejt në fillim ishte ugari

 

mbjellja farërave në tokë

 

arbërimi i emërvendeve

 

dhe mbëltimi i të folmes

 

 

 

 

 

I burgosuri i idesë

 

 

 

Jam zë i fjalës së plagosur

 

jam zë i fjalës së ndaluar

 

dhe jetoj ku jeton Kosova

 

dhe jetoj ku jeton Shqipëria

 

 

 

Në flakët që vetëm rriten

 

goditem nga valë të ashpra

 

nga përsëritjet monotone

 

të akteve të konferencave

 

 

 

Jam zë i fjalës së murosur

 

jam vetja ime e paluajtshme

 

në këtë tokë të përjetshme

 

sa jam i lashtë, aq edhe i ri

 

 

 

Në luftën që kemi përpara

 

kam plot të pashpërthyera

 

jam arti që nuk mburrem

 

jam arsyeja që nuk jepem

 

 

 

 

 

GJUHA SHQIPE

 

 

 

Jam nënë e disa gjuhëve

 

mëmën e kam pellazge

 

ajo mua më trashëgoi

 

të jem e gjithmonshme

 

 

 

Ky mesazh i shekujve

 

10 mijë vjet pellazgji

 

dhe 3 mijë vjet Iliri

 

është gjuha jonë shqipe

 

 

 

Kosovë, Iliridë, Çamëri

 

trualli im g j u h ë s o r

 

me ju unë jam shqiptar

 

me ju unë jam Shqipëri

 

 

 

Gjuhë indoevropiane

 

bijë e gjuhës shqipe

 

sa gjuhë nga gjuha jonë

 

u bënë gjuhë më vete

 

 

 

 

 

A D H O A N I

 

 

 

Na ishte njëherë një zog

 

me qiell shumë të gjerë

 

Dardani e kishte emrin

 

Iliriane e kish mbiemrin

 

 

 

Në mbretërinë e tokës

 

atë zog të gjelbërimeve

 

të ngjashëm me kaçubat

 

mëllenjë atë e thërrisnim

 

 

 

Ai zog poetik i fushave

 

I motshëm 13 mijë vjet

 

rron Fushës së Kosovës

 

po s´ i një lirik i madh

 

 

 

Adhoani, një trim dardan

 

nga shkambijtë e Trojës

 

Trojën e pa si e varrosën

 

kufijtë Ilirisë t´ia tkurrin

 

 

 

 

 

ÇKA THA LIRIA ?

 

 

 

Zemrën e kam të fortë

 

po trupin në pesë pjesë

 

e v r o p a t më copëtuan

 

kur Evropa s´ish e drejtë

 

 

 

Kosovës shumë po flitet

 

se bisedat s ´ janë mirë

 

Kosovën e duam tamam

 

pa pranga e pa mynxyrë

 

 

 

Imja është kjo tokë

 

foli liria, vetëtima e saj

 

unë jam e juaja, sa të më

 

mbroni, dhe të më mbani

 

 

 

Zemrën e kam të fortë

 

po trupin në pesë pjesë

 

më shumë se një shekull

 

jam nën degë të rrufesë!..

 

 

 

  

 

Lidhja e shkronjave

 

 

 

Jetojmë në të njëtën kohë

 

nën të njëjtin qiell me yje

 

ku e bukura dhe i bukuri

 

dihatin me të njëjtën frymë

 

 

 

Jetojmë në të njëjtën kohë

 

ku valë të ashpra të jetës

 

thyhen nëpër kundërthënie

 

dhe shpërndahen qyteteve

 

 

 

Jetojmë në të njëjtën kohë

 

me të njëjtën etje të shpirtit

 

ku koha është krejt pakëz

 

për të krijuar më shumë

 

 

 

Jetojmë në të njëjtën kohë

 

Me të njëjtin gjak të kohës

 

Ku bashkimi i shkronjave

 

Ngre zërin e përbashkimit

 

 

 

 

 

Kujtesa e diellit

 

 

 

Ky breg shkëmbor i detit

 

I ruan të gjitha kohët e tij

 

shijen e ajrit dhe erërave

 

lagështinë e mëngjeseve

 

 

 

Ky breg shkëmbor i detit

 

I veshur me rreze e hije

 

është shpresë e vetë detit

 

heshtja poetike e tokës

 

 

 

Ky breg shkëmbor i detit

 

është dritësim i lumejve

 

dhe shkon përtej anijeve

 

që ky det të ketë një jetë

 

 

 

Ky breg shkëmbor i detit

 

I ruan të gjitha kujtimet

 

të anijeve të skllevërve

 

dhe tregëtarëve të luftave

 

 

 

 

 

 

GJAKU I SHTËPISË

 

 

 

Ku i ke trimat moj shtëpi

 

derën ty kush ta ka mbyllur

 

luftë ka kudo nëpër Kosovë

 

i zoti shtëpisë ku do të jetë

 

 

 

Shtëpia heshtë, shtëpia s´flet

 

retë nga pak pluskojnë shi

 

dritaret qajnë për pak diell

 

era pemët sa shumë i dridhë

 

 

 

Ku i ke trimat moj shtëpi

 

dikur këtu kishte pesë djemë

 

dy vajza dhe prindërit e tyre

 

athua tani ku mund të jenë

 

 

 

Shtëpia heshtë, shtëpia s´flet

 

këtu munguakan edhe fqinjët

 

me pika gjaku qenka oborri

 

me pika gjaku qenka shtëpia

 

 

 

2

 

-----------------------------------

 

 

 

Nënë e Luftës e hapi derën

 

eja hyn brenda ti o njeri

 

në kopësht kam dy kufoma

 

o udhëtar i mirë më ndihmo

 

 

 

Kush je ti o Nënë e fisme

 

jam prej gjakut të shtëpisë

 

tre djem i kam në luftë

 

ata janë te Mali i Martirëve

 

 

 

Shoku qytetar prej qytetit

 

kë po e kërkon këtu i vetëm

 

kërkoj djalin dhe nusen

 

janë në UÇK, a i keni parë

 

 

 

Dreni yt dhe nusja Derada

 

janë në mbrojtje të atdheut

 

me ta janë tre djemtë e mi

 

me ata është tërë Kosova!..

 

 

 

 

 

Shqipeve të lirisë

 

 

- Xhevës e Fehmi Lladrovcit

 

 

 

Kosova i deshi për vete

 

të vuajtur ishin të dy

 

ata deshën të vdesin në

 

këmbë, të vdesin për liri

 

 

 

Lirinë e kishin në zemër

 

një pushkë kishin të dy

 

ata jetuan për të vdekur

 

ata vdiqën për të jetuar

 

 

 

Në pamje ishin të fisëm

 

në luftë qenë të bukur

 

ata e deshën Kosovën

 

më shumë se veten e tyre

 

 

 

Xheva e Femi Lladrovci

 

që kur ishin fëmijë

 

fletoret i kishin me zogj

 

dhe duart me shqiponja

 

 

 

 

 

T R E P Ç A

 

 

 

Në Trepçë është palca e Kosovës

 

qenia që të adhmen ma cakton

 

le të çmenden gjitha perënditë

 

Trepça Iliriane mua s´më mohon!..

 

 

 

Në të dielat e arit dhe të argjendit

 

në të hënat e shiut dhe metaleve

 

u vetëlind plumbi , zinku, argjendi

 

dhe kristalet me flori të Trepçës

 

 

 

Hapini ballinat e faqeve të tokës

 

të shihni feldspathet,...manganin

 

në të reshurat...mes vullkaneve

 

u vetëlindën Trepça dhe Opali

 

 

 

Qahen thëngjillet, floriret e tokës

 

qahet humusi.. dhe argjilet blu

 

me gjunj të natës m´i bien tokës

 

qahen pemët për degët kërcu

 

 

 

Fol gjuhë e lashtë e kësaj toke

 

Trepça e Kosovës prindin e di

 

Në Trepçë Kosova ka një emër

 

Mëmë e baba ia quajnë, Shqipëri

 

 

 

 

 

Komandant Lleshi

 

 

Fjala e fundit e Ridvan Qazimit

 

 

 

Zotërinj të historisë

 

Zotërinj të Luginës

 

unë fjalën e mbajta

 

gjaku ynë të mos thaj

 

 

 

Mes heshtjes e pritjes

 

fjalën e armatosëm

 

që Pushka e Preshevës

 

të dëgjohet Evropës

 

 

 

Zotërinj të l u f t ë s

 

Zotërinj të historisë

 

O do të jemi të lirë

 

O lufta jonë s´ndalon

 

 

 

Miq , vëllëzër , popull

 

të gjallë dhe të rënë

 

unë fjalën e mbajta

 

Lugina të jetë e lirë!..

 

 

 

 

 

ARBËNESHËT

 

 

 

Arbëreshët e Arbëneshit

 

e ruajtën frymën , gjakun

 

gjuhën e zakonet, folklorin

 

kujtimet dhe frymëzimet

 

Zërin ( kuq e zi) të këngës

 

 

 

Intervistës sime në Zarë

 

Deshpali i dha përmbajtje

 

Tek ata ullinj të gjakut

 

Shprehej poeti arbëresh;

 

„Me fjalë gjuhën e mbajmë

 

pa fjalë gjuhën e thajmë“!

 

 

 

Emri arbëresh,... tronditë

 

emri arbëresh zjarrmon

 

në trung të këtij emri të

 

moçëm; dega e thyer qan;

 

„kam edhe pak gjak në trup

 

kam edhe pak lot në sy“ !..

 

 

 

Po të ishim të kujdesshëm

 

barku i butë i arbëresheve

 

do bënte më shumë fëmijë

 

dhe arbëreshët do të kishim

 

më shumë fshatra dhe shkolla

 

dhe gjuha jonë arbëreshe

 

do të kishte më shumë fjalë

 

 

 

Arbëreshët e Arbëneshit

 

e ruajtën frymën, gjuhën

 

gjakun kuq e zi të këngës

 

falë Zarës zemërim-mirë

 

falë Zarës zemërim-gjerë!

 

Zarë, 1979

 

 

 

 

 

Kulla e Martirit

 

 

 

Ka ndal diell mbi Prekaz

 

E ka vu b u z ë n në gaz

 

Në Drenicë s´hyhet me sy

 

Tahir Meha vëzhgon n´dylbi

 

 

 

Ushtri e serbit po vjen zih

 

Vjen me tanke e me ushtri

 

Duan lirinë gjallë me lidhë

 

Po qëndresa udhën s´ mbyll

 

 

 

Tahir Meha një dardaniot

 

Pushka ime s´ flet veç sot

 

Plumbi i tij vret një Dodek

 

S´jepet kulla unë pa vdekë

 

 

 

Plumb i dytë vret një Milan

 

Vetë më hyri ai qen n´nishan

 

pikë e gjakut ku ka ra, pemë

 

e tokës kund s´ është tha!

 

 

 

2 )

 

 

 

Nebih Meha thërret. Tahir

 

Të lumtë dora o im bir

 

Tahir Meha shkreh në ´iq

 

Ne në luftë nuk jemi të liq

 

 

 

Dielli shëndrit mbi Prekaz

 

Tahir Meha po qesh me gaz

 

Babë e bir ngrehin një këngë

 

Babë e bir vrasin një gjëmë

 

 

 

Të lumtë zemra o azgan

 

Kështu luftohet për vatan

 

Ndal o serb o serbomadh

 

Kthehu prapa nga ke ardhë

 

 

 

Qysh kur ishte pellazgjia

 

Unë jam këtu n´tokat e mia

 

Tahir Meha pushkën mbush

 

Zjarri e do të ketë pak prush!..

 

 

 

 

 

G J I L A N I

 

 

 

Poetit të vrarë, Rexhep Elmazit

 

 

 

I vetëm, i vetëm

 

si një qytet në shi

 

vrasësi të vrau

 

tek v a r g u i ri!...

 

 

 

Gjilanit në këngë

 

më i m i r i djalë

 

Gjilanin e deshe

 

në Gjilan të vranë!

 

 

 

Zemra tha paguan

 

kënga do të mbesë;

 

të vranë e të shanë,

 

të shanë e të vranë!

 

 

 

Gjilanit në këngë

 

më i m i r i djalë

 

Gjilanin e deshe,

 

në Gjilan të vranë!...

 

 

 

 

 

E BUKURA MORE

 

 

 

Vëllëzërve të mi arbërereshë!..

 

 

 

Zemra zemrën qan e pyet

 

Malli mua m´i mbyti sytë

 

Në ëndërr shoh unë Morenë

 

Dheun e t´atës dhe atdhenë

 

 

 

Flet De Rada, flet dhe Ujko

 

Dushko Vetmo çon mesazh

 

Qan e bukura, qan i bukuri

 

Për Morenë e kam një mall

 

 

 

Flakë e shpirtit nuk shterron

 

Prush i zemrës nuk harron

 

Kujtoj hënë dhe kujtoj det

 

Sa herë gjaku im më thërret

 

 

 

Unë të desha po s´u pamë

 

Gjaku i shprishur edhe than

 

Gjuha jonë dritë shumëzon

 

Rrënja fort gjakun pastron!

 

 

 

 

 

Shqipja e Roganës

 

 

 

Kushtuar, Nevzad Balë Kryeziut

 

 

 

Ai nuk pranoi të dorëzohet

 

i refuzoi urdhërat e tyre

 

dhe për atë kundërshtim

 

Nevzadin Serbia e vrau

 

 

 

Ai s´pranoi të dorëzohet

 

as të tregoj emra e adresa

 

ai luftoi gjoks për gjoks

 

për ta mbrojtur pragun e tij

 

 

 

Nevzadi nuk u dorëzua , ai

 

i ndihmoi djemtë e lirisë

 

Luftën e UÇK-së e çmonte

 

si luftën tonë më çlirimtare

 

 

 

 

 

A R B A N I T Ë T

 

 

 

Unë flas gjuhën shqipe

 

i pat thënë mikut të tij

 

Aristidh Kola - Arbaniti

 

para se grekët ta vrisnin

 

 

 

Asgjë nuk ka mbaruar

 

më duhen 4 shekuj jetë

 

për ta kthyer mbarë, të

 

kaluarën tonë të shkelur

 

 

 

Nën atë qiell të Greqisë

 

të të vërtetave përmbys

 

shqipja bën luftën e saj

 

Çamëria të mos bjerë

 

 

 

Homeri shkruante shqip

 

në shqipen e pellazgëve

 

në pellazgjisht Odisenë

 

Aristidhi e kishte lexuar!..

 

 

 

 

LUTJA E ÇAMIT

 

 

 

A më lë o tokë të qaj

 

unë dua tek t´i një varr

 

unë dua këtu të rritem

 

gjaku im të mos thajë

 

 

 

Gurë gjyshi kam këtu

 

në beteja i ka mbjellë

 

brenda kam disa këngë

 

gjyshi im i ka shkruar

 

 

 

Toka ime, shumë të dua

 

më prano të vdes këtu

 

të betohem kam ardhë

 

tek shtëpia ku kam jetu

 

 

 

Çamëri o zemra ime

 

zëri i nënës më troket

 

guri gjyshit atje brenda

 

ngritu o bir, më thërret!..

 

 

 

 

 

Betejat në shtrat

 

 

 

Erosi më bëri të zhvishem

 

ju gëzova ardhjes së tij

 

mikun shumë e përqafova

 

derisa bërtisnja në dalldi

 

 

 

Populli ynë e do seksin

 

dhe di të bëjë dashuri

 

në mbrëmje drejt agimit

 

Iliri më mbërtheu për të tij

 

 

 

Erosi është i të gjithëve

 

erosi është i të gjithave

 

erosi mua zemrën ma njeh

 

erosit të ëmblen ia hongësha

 

 

 

Për të ëmblën e dashurisë

 

unë i thyej të gjitha rregullat

 

se shpirti sa jep, edhe merr

 

në shtrat, Erosi bën sherr!..

 

 

 

 

 

Britmat e Preshevës

 

 

 

Jam degë e Mollës së Kuqe

 

jo luginë, po krahinë e gjerë

 

jam Shqipëria e zvogëluar

 

jam një flamur me Kosovën

 

 

 

Si të jetoj nën terr të serbit

 

nën duart e tij të përgjakura

 

më sheh sa jam zvogëluar

 

për çdo ditë jam e burgosur

 

 

 

Në këtë tokë me Preshevë

 

me Bujanoc dhe Medvegje

 

Presheva këtu i ka varret

 

të rënët e të gjitha kohërave

 

 

 

O ti që flet krejt ndryshe

 

Jam degë e Mollës së Kuqe

 

Kosovë është emëri im!Dhe

 

Shqipëri është Presheva, hej!...

 

 

 

 

 

Elegji për Shpresa Gecin

 

 

 

Zemër e lules, zemër e jetës

 

vdekjes të gjithë i përkasim

 

në çdo çast ecim drejt saj

 

vdekja i zgjedhka të vetët

 

 

 

Zemër e lules, zemër e jetës

 

i ftohti saj të bukurën e than

 

vdekjes të gjithë i përkasim

 

mbretër, të pasur, shenjtorë

 

 

 

Vdekjes të gjithë i përkasim

 

gjeniut të saj si dilet përpara

 

po jeta qenka udhë e pafund

 

vdekja lotin e paska të rëndë

 

 

 

Zemër e lules, zemër e jetës

 

vdekjes të gjithë i përkasim

 

Shpresa, ti na le të pikëlluar

 

e mua më le të qaj me shiun

 

 

 

 

 

B A B U S H I

 

 

 

poemë për Gjergj Kastriotin- Skënderbeun

 

 

 

Në bashkësinë e kombeve

 

dhe në historinë e luftave

 

nuk ka hero të ngjashëm

 

që mund ta ngrejë aq lart

 

emrin e dhéut dhe atdhéut

 

dhe emrin e popullit të tij

 

sa trimi, Gjergj Kastrioti

 

Në kohën e Babushit tonë

 

Shqipëria ishte një tërësi;

 

e zgjuar në çastet e kohës

 

E zgjuar për luftë dhe beteja

 

Nën qeverisjen e Gjergjit

 

edhe guri kishte kurajon

 

që atdheun e shqiponjave

 

askush të mos e lakmojë

 

Në atë epokë të ndritur

 

Gjergj Kastrioti, Babushi

 

i bashkoi gjithë shqiptarët

 

në luftë kundër armikut

 

 

 

2

 

----------------------------------

 

 

 

Në takimet e tij në Durrës

 

në Gjirokastër , e Shkodër

 

në Shkup, Thanë, e Kosovë

 

Gjergji e thërriste popullin

 

që populli ynë t´i përgjigjej

 

proceseve të qytetërimit

 

Në Thanë, ai i foli popullit

 

“S´di çfarë ju bën të dashur

 

s´di çfarë ju bën të lumtur

 

por, nën tehun e shpatave

 

me shpatë duhet të luftojmë!”

 

Pra, para se t´ia behë lufta

 

përpara se të vijnë Osmanët

 

këtu ishte Gjergj Kastrioti

 

g j a k u ynë i l i r i s ë

 

Në ç a s t e t më të duhura

 

në çastin më të vështirë

 

Gjergji i dha shkëlqim tokës

 

dhe i çau të gjitha rrethimet

 

Shqipëria të mos shkilet

 

 

 

3

 

--------------------------------

 

 

 

Në njëzet e katër luftëra

 

në njëzet e katër beteja

 

në njëzet e katër fitore

 

Gjergji ishte lavdia jonë

 

ai që i dha përgjigje kohës

 

të rrojë për jetë Shqipëria

 

Princa të mirë të Arbrit

 

i fliste Këshillit të luftës

 

mos u ligështoni, mbahuni

 

jini në detyrë të atdheut

 

kjo pasuri e vetëdijes suaj

 

për të mbrojtur Shqipërinë

 

veten dhe gjënë e gjallë

 

na bënë nder të gjithëve

 

që liria të jetë Shqipëri

 

që liria të jetë shqiptar

 

dhe që liria të jetë flamur

 

Princa të zgjuar të Arbrit

 

lufta është ekuacion , me

 

të papritura e të panjohura

 

kjo luftë kundër pushtimit

 

është luftë për Shqipërinë

 

 

 

4

 

------------------------------------

 

 

 

Princa të nderuar të Arbërit

 

princa të paqes dhe të luftës

 

gjaku i lirisë sonë nuk tretet

 

edhe sikur të na vrasin , edhe

 

sikur të na mundin e therin

 

farë e huaj këtej s´do të mbijë

 

Shqipëria është gjak i moçëm

 

g j a k i shkruar nëpër libra

 

gjak i shkruar nëpër këngë

 

gjak i shkruar nëpër beteja

 

gjak i shkruar nëpër rrënjë

 

Në këtë vend shumë të pasur

 

me klimë të butë dhe me det

 

të gjitha parajsat janë këtu

 

për të lindur e të palindur

 

këtë pasuri të dhënë nga zoti

 

duhet ta ruajmë e ta mbrojmë

 

që shtetin ta bëjmë të fortë

 

të qëndrueshëm dhe modern

 

Shqipërisë sot i duhen fitoret

 

mbase vetëm me fitore,mund

 

 

 

5

 

------------------------------------

 

 

 

të ndërtojmë atdheun tonë

 

Këtë tokë me det e me diell

 

që ne e quajmë Shqipëri

 

vetë duhet t´i dalim zot, për

 

këtë kam urdhër nga zemra

 

kam urdhër dhe nga ai lart

 

që humbjet të mos i ndjejmë

 

Shqiptarë të të gjithë vendit

 

mbajeni njëri tjetrin, duajeni

 

I munduri vet do të paguajë

 

gjobën e rëndë të pushtimit

 

Në këtë orë të proceseve

 

në këtë orë të historisë sonë

 

Shqipëria është gjaku ynë

 

adresa e jonë në këtë botë !..

 

 

 

 

 

MOLLA E K U Q E

 

 

 

( Trimit popullor, Heto Kokajt )

 

 

Mollë e kuqe - mollë me gjak

 

Tri Serbia - tye t´kanë hak

 

Mollë e kuqe - mollë me fletë

 

E tërë Toplica, tharë ka mbetë

 

 

 

Zogu i shqipes - kah fluturon

 

Shqipja në shqip,veten këndon

 

Pikë e gjakut, Mollë, ku ka ra

 

Pemë e tokës kund s´është tha!

 

 

 

Bjeshkët tona s´janë veç dushk

 

Bjeshkët tona janë plot pushkë

 

Mollë e kuqe - Mollë me fletë

 

Çështja tokave- keq ka mbetë!

 

 

 

Heto Kokaj - një trim me nam

 

Zaptuesit serb kudo i vranë

 

Kjo Kosova- s´ është pa trima

 

Troshat e bukës i bën vetima!

 

 

 

2 )

 

 

 

Burgu i Nishit - një Kafkë-kullë

 

Tokat tona shumë i ka s´rrudhë

 

Besa e burrave e dhënë n´Sefer

 

Më urdhëron të rrojë me nder!

 

 

 

Në Kosovë plotë janë kullat

 

Brez pas brezi luftojnë burrat

 

Në një mesnate - në terr të zi

 

Molla e kuqe - i shfaqet në sy

 

 

 

Memzi erdha - o trim i madh

 

Unë jam Molla e tharë e ndarë

 

Heto Kokaj, Mollën e pëvetë

 

Pse kjo hënë veç hyn e s´flet

 

 

 

( Është hënë burgu, o im vëlla

 

Shih Serbia s´i na ka nda )

 

 

 

Burgu i Nishit - një burg i zi

 

Vret me pranga - trimat s´i ti

 

Burgu i Nishit- liri ndëshkon

 

Vret me pranga-Kosovën tonë

 

 

 

3 )

 

 

 

Heto Kokaj, në këmbë është qu

 

Gurët me gjak m´i kanë mbulu

 

Bjeshkët tona s´janë veç dushk

 

Bjeshkët tona kanë dhe pushkë

 

 

 

Motër e gjakut - pse po qan

 

Plagët tua i kam n´çdo anë!

 

Në Kosovë kur lindet djalë

 

Kah molla e kuqe e puthin në ballë

 

Mollë e kuqe - mollë me gjak

 

Tye Serbia shumë t´ka hak!

 

 

 

Oj Kosovë, Kosovë e luftës

 

Në luftë jam lind e në luftë po vdesë

 

- buzët tokës m´ju kanë tharë

 

Pa luftuar dhe gjak pa marrë!..

 

...............................................

 

Ah Toplicë... e Jeni Pazar !..

 

Plagët tuaja i kam ( këtu ) varr.

 

 

 

Burgu i Nishit thërret “pomoq”

 

Heto Kokaj “Nishin” e dogj

 

Heto Kokaj - thyen qelinë

 

Flakë për flakë vret xhandarmërinë

 

Heto Kokaj dhe Gjelo Guri

 

Ranë në luftë - të rrojë flamuri!..

 

 


Filozofi
 
dhe
letërsi

 

histori
tradita
vështrime
debat

 


citate
intervista
letra hapura
botime reja

 

 
 

Filozofi
         dhe letërsi

|Citate dhe proverba| |Citate sipas autorëve| |"Xhevahire" nga Reis Mirdita|

Altruizmi-Egoizmi Dashuria Edukata Gruaja Mali Natyra Qesëndi
Arsimimi Dashuria (II) Ëndërrat Humori Mëdyshja Ndryshimi Rrena
Art-Dhunti Dashuria (III) Fëmijët Imagjinata Miqësia Nga-fëmijët Skamja
Besimi Dashuria (IV) Filozofia Inteligjenca Mosha Nga-Vizitorët Vetitë
  Dituria Fjalëbutësia Jeta Motivimi Optimizmi Vjedhja
  Drejtësia Frymëzimi Lakmia Muzika Paqa Xhelozia
      Lotët   Paragjykimi Të-pandara
      Lumturia      
____histori kombëtare, vështrime, debat, politikë, letra të hapura____ © Të gjitha të drejtat e rezervuara.
Copyright © 2007 [ http:// www. filolet.com ] Tous droits réservés.
Révision : 28 nov. 2012 14:06:32 +0100 .