Bijtë e kotësisë

Poezi nga: Mehmet Bislimi

Bijtë e kotësisë

po t’i shikosh

nga pamja e jashtme

të duken

sikur secili me vete bartë

në gji

nga një copë histori

dilemë për pak çaste

vrasje e butë me çaj e duhan

dënim absurd

pajtim i heshtur me shëmtitë

ata në rrethin e trishtimit meditojnë

nga jeta

as gjë nuk kërkojnë

bijtë e kotësisë

që nuk e përballuan dot

peshën e madhe të historisë

Në mes

në mes të strajcës së kurbetçiut

dhe buxhetit të Qeverisë

një vrimë llogari- rrjedhëse

mohuar sakrificë për bukën e djegur

kur nevojën më nuk ta kanë

ta shajnë bukën e djersën tënde

të mohojnë

të bëjnë haram

kurbetçiu me strajcën e shpresave

mbi krahët e kërrusur

e kokën varë

ikën prapë

pa strajcë erdhi dje

kush një fjalë të mirë s’ia tha

pa strajcë

dyert ishin mbyll

mirëseardhja u dhje

dallimi mes ndërgjegjes dhe strajcës

lumë i madh

ndërgjegje e futur në strajcë

ndërgjegje gërmadhë

në udhëkryqet e kurbetçinjve

zhgënjimi

sa një mal

Janar, 2021, M. Bislimi