AZEM MAKOLLI – HERTICA

Demir KRASNIQI

AZEM MAKOLLI – HERTICA

Trim mbi trima Azem Makolli –
Është legjenda e këtij trolli !
Nderoi Llapin dhe Gollakun –
Gjyshit t’ vet ia nxori hakun !

Për hakmarrje e vrau Dushanin –
N’ këmbë e ngriti krejt Orllanin !
Azem Makolli – Azem Hertica –
Vrau Dushanin nga Turuqica !

Azem Makolli , ai trim dai ,
Më 1961 ,
Vrau Dushanin , atë zullumqarë –
Hakun gjyshit ia ka marrë !

Kapiteni i quajtur Dushan –
N’ Qajrin e kumbullave rronte n’ Orllan !
Fort Azemi n’ hall kishte ra –
Mos po i shpëton për pa e vra ?!

Vrasja e gjyshit ishte e tmerrshme –
N’ mendje t’ Azemit rrinte e përhershme !
Ai , që gjyshin ia kishte vra –
Jetonte i lirë thua se s’ kishte bërë asgjë ?!

Azem Makolli nuk bënte gjumë –
Duke menduar si ta kryej këtë punë ?!
Si ta vriste atë serb kaçakun –
Gjyshit t’ vet që t’ia merr hakun ?!

Ditë e Premte , pa ves – ves ,
Azem Makolli u ngrit n’ mëngjes –
Mori revolen dhe e fshinte ,
Mendonte që kush se ndiente !

Me kujdes nënën shikonte –
Që ajo t’ mos e kundronte !
Se ajo nuk do ta lejonte –
Për t’ bërë vrasje që të shkonte !

Se Azemi ishte i ri –
Për ta vrarë atë shka të zi !
Tetëmbëdhjetë vjet s’i kish plotësuar ,
Edhe ishte i fejuar !

Nusen e kishte nën unazë –
Verës mendonin t’ bënin dasmë !
Dasmë të madhe do t’ mbaronin –
Që Azemin ta martonin !

Azem djali, shikon anës –
Sheh do njolla n’ fytyrë të nënës !
Gjithfarë formash kishin nxënë –
Mezi nëna rrinte n’ këmbë !

Nëna e vet fort ish mërzitë ,
Dukej fort ish rraskapitë !
Asaj dikush i kishte tregua –
Për Azemin qysh do me veprua !

Dikush e kishte shti Azemin me e vra –
Për të marrë hak në atë shka ,
Që e kishte emrin Dushan
Dhe banonte në Orllan !

Nëna rrinte duke menduar –
I dhimbsej djali i ri dhe i fejuar ,
Jetën veti për t’ia errësuar ,
Nëpër burgje duke u dënuar !…

Edhe nuses së fejuar –
Jetën ka për t’ ia shkurtuar ,
Që ishte duke u çejzuar ,
Duke pritë ditën për t’u martuar !

Nëna e mjerë u bë ves – ves ,
Për Azemin mori stres !
Që nga mbrëmja deri n’ mëngjes –
Nga mërzia sëmuret dhe vdes !

Azem Makolli si asllan –
Kishte vendosë për rënë n’ Orllan !
Atë Dushanin për ta vrarë –
Hakun gjyshit për t’ia marrë !

Një shikim ia lëshoi qiellit –
E shikoi largësinë e Diellit !
Ndonëse ishte mëngjes herët –
Mezi dallohej nga ngjyra e errët !

Azemi rrugën që kishte marrë –
Iu kujtua gjyshi i vrarë !
Ju kujtua nëna e shkretë –
Nga mërzia që kishte ndërrua jetë !

Ju kujtua nusja e fejuar –
Që mendonte Verës , për t’ u martuar !
Por i vlonte mendja n’ kokë –
Sa këmba e ka shkelë këtë tokë ?!

Ra Azemi , n’ Orllan të Premten –
Dhe Dushanit , ia mori jetën !
Pyet Orllani , çka po kërcet ?
Azemi – Dushanin po e vret !

Azemi , s’e ndalë yryshin –
Se Dushani , ia kish vra Gjyshin !
Truma njerëzish vrapojnë drejt krismës –
Iku Azemi , n’ drejtim t’ Brainës !

Ikë livadheve, kodrave t’ Orllanit –
Mos me e vra shokët e Dushanit !
Ishin bërë bashkë shqiptarë e shki –
N’ drejtim t’ Azemit , me armë duke shti !

Shumëkush shtinte me armë në ajër –
Nga se s’ donin për ta vrarë !
Por Ramë Beka , komandant shqiptarë –
N’ drejtim t’ Azemit , shtinte për ta vrarë !

Duke ikur kodrave nëpër lendinë –
Shkoi Azemi , n’ një dasmë në Brainë !
Dy ditë n’ dasmë , n’ Brainë ka bujtë ,
Por , për vrasje s’i tregoi askujt !

Shpejt Azemin e kanë arrestua
Dhe me 20 vjet burg e kanë dënua !
Dikur Tito e amniston vet –
I mbanë burg vetëm 14 vjet !

Tmerr të zi , n’ burg kishte përjetuar –
Gjarprin , nëpër trup duke ia lëshuar !
I bënin tortura rënd edhe më rënd –
Deri sa e prunë n’ 25 kilogram !

Gjilan, më 31.01. 2018.

Demir KRASNIQI