Anton Marku – Përmbledhje me poezi të zgjedhura

Përmbledhje me poezi të zgjedhura

Anton Marku

Vjenë, 26 korrik 2018

 

QIELL, ATDHEU IM

 

Viteve me shumë e pak zero

në dyert e njerëzve

engjujt trokasin

 

para hedhin gurin

dhe nisen lartësive

 

kot dhomave ngujohen

zvarranikët

 

deshëm apo nuk deshëm

ftesës sate

nuk mund t’i thuhet jo

 

dje si sot

sot si nesër

 

tek Ti shpiejnë

të gjitha rrugët

Hyj.

 

GOZHDUAR NË TË DJESHMEN

 

Dje ishte më mirë

ai ishte aty

 

sot

një grua

u zgjua e ve

 

e përhumbur

u mundua

tu jape jetë

çasteve të fundit me të

 

copëzat e mbetura

t’i mbledh

 

një flutur

zuri vend

mbi fustanin e saj të zisë

 

gjumi i zuri

pranë varrit të tij

 

vajtose e bënë

kokë më kokë.

 

 

KUDOQOFTË

 

Dritë

pa hije

 

fshehur

në mjegull

 

jetës i dhuron

lule të bardha

 

një qiri

afër teje

ndriçon

 

vajton shpirtin

 

diku.

 

VJESHTË NË VARREZA

 

një shqiponjë e zezë

dy kuaj të kuq

tri lule të bardha

 

pas një qerre

 

mbi të

një aktivol i hapur

 

edhe sot

kostarët

kanë përvjelur mëngët

 

mes drunjëve

presin dritën

 

në mijëra copëza.

 

PËRGJITHMONË

 

Edhe kur

të jem larg

mos e shuaj

dritën

 

lëre natën

të digjet

 

zemra jote

në timen rrahë

 

derisa

shpirti të këtë frymë.

 

FLOKËKALTRA

 

Mëngjesi hodhi

një copë drite

në det

 

larg nga bregu

anije e bardhë

lëkundet valëve

 

një zog i zi

hap krahët

mbi ujëra ecë

 

dritare e hapur

përplaset nga era

 

nata

ju dorëzua shiut

 

mbi mur

u shtri

hije e huaj

 

shpirti

në trupin e saj

u dridh.

 

 

VITET E DRITËS

(Kryetrimit-Gjergjit)

 

Nga lindja në perëndim

rrokullise gurin

 

tokës së të parëve tu

mbi zjarr ece

 

prushin e flakës së shuar

mblodhe atdheut

 

u miqësove me shiun

mur kështjelle u bëre

 

vetëtimave u preve rrugën

sa herë u takuan

qiellit mbi ty

 

me fytyrë nga deti

diellit i fole

 

një dimri të madh

era të zgjati dorën

të prekësh retë

 

kohës i plasi buza

liria u zu peng

mes shkëmbinjëve

 

pesë shekuj.

 

 

LIRIA

 

Të jesh i lirë

do të thotë

të miqësohesh me shiun

pa pasur drojë

nga vetëtimat

 

sot

të nesërmes

t’i japësh shpirt

 

të kapërcesh vetveten

e prapë të hysh

në lëkurën tënde

 

asnjë litar

të mos e lidh fjalën

 

erërave të shtëtitesh

e të mos mjaftoj koha

 

me jetën

të bësh dashuri çdo ditë

 

në shtratin e ëndërrave tua.

 

 

KRONISTI

 

Sylodhur

tërë ditën u end

fushës së mëllenjave

 

era e barti

mjegullave të murme

 

një ujk i bardhë

i dëftoi rrugën

 

tek lugu i thanave

takoi lahutarët

 

në pesë kroje

lagu buzët

 

në mbrëmje

darkoi me kalorësit

e ardhur nga larg

 

natës i mori erë

 

të nesërmen

u baltos jeta

dheut të kuq

 

vdekja u përkund

tokës së tymnajave

 

vajtoset zunë

vendin e vashave

 

dielli

u zhvendos diku tjetër

 

ujërave të mëdha u arratis

 

ai nuk e shkroi

as dhe një fjalë

 

shpërlau duart dhe iku

andej nga kishte ardhur

 

askush nuk i besoi

gjërat që tha

 

pos varrëmihësve.

 

 

NDRYSHE

 

Kohës

i plasi buza

 

të gjitha fijet e dritës

u këputën

 

në anën tjetër të erës

shëtiten fjolla bore

 

gurë të bardhë

nën ujë

marrin frymë.

 

 

PUHIZË

 

Unë doja

më shumë nga ti

 

ti

gjithçka nga unë

 

frymë mora

nga goja jote

hukamë

 

brymë

e bardhë

 

puthjet lanë dhomën

pa e kafshuar natën

 

atë natë.

 

 

NESËR

 

në botën time

le ma shumë

se sa more

ma tepër

se vetëm një gjurmë

 

po u takuam prapë

n’përtjejetë

n’grykë kemi me u marrë

si këtyne herave

 

me po atë zjarr

me po at’ mallë

që shkrin.

 

 

BRENDA MEJE

 

Edhe pse

gjunjët tanë

nuk u prekën ndonjëherë

ti fle çdo natë

në ëndrrrën time.

 

Anton Marku, M.E.S, MA, Vjenë/Austri (anton.marku1@gmail.com)

Anton Marku u lind më 15 gusht 1971 në Gjakovë, ku kreu shkollën e lartë pedagogjike ‘‘Bajram Curri”-dega gjuhë dhe letërsi shqipe. Fakultetin juridik e përfundoi në Universitetin e Prishtinës, ndërsa në Universitetin e Vjenës magjistroi shkencat politike (studimet ballkanike dhe evropiane).

Ka nëntë vite që jeton dhe punon në Austri. Shkruan kryesisht poezi për të rritur, por dhe prozë të shkurtër. Deri më tani ka botuar tetë libra me poezi. Disa nga veprat e tij janë përkthyer edhe në gjuhën angleze, gjermane, rumune, ruse, arabe dhe kroate:

 

  1. ‘‘Cikloni i dashurisë’’, (2000)
  2. ‘‘Gjurmë mbi hije’’, (2002)
  3. ‘‘Dielli i mesnatës’’, (2004)
  4. ‘‘Vizioni blu’’, (2010)
  5. ‘‘Në duet me vetveten’’ (2012)
  6. ,,Du meine Stimme’’ (në gjuhën gjermane‘‘Ti, zëri im’’), (2018)
  7. ‘‘Ishujt e Jetës’’ (2018)
  8. ‘’Islands of life’ (në gjuhën angleze ‘‘Ishujt e Jetës’’), (2018)

 

Ai po ashtu është prezantuar edhe në disa revista dhe antologji me poezi dhe tregime të shkrimtarëve me origjinë të huaj që jetojnë në Austri, si dhe në antologji të krijuesve shqiptarë në mërgim.

Anton Marku është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës, Lidhjes së Krijuesve Shqiptarë në Mërgatë, Lidhjes së Shkrimtarëve të Austrisë, i PEN Klubit të Austrisë, Organizatës së Autorëve të Austrisë-IG, i Klubit letrar ‘‘Gjon Nikollë Kazazi” të Gjakovës si dhe i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Krijuesve Shqiptarë në Austri ‘‘Aleksandër Moisiu’’.