Mjeda lindi në Shkodër, dhe që mjaftë i ri mbeti jetim pa baba. Pasiqë dallohej nga mocanikët e tij si jashtëzakonisht inteligjent, u ra në vemendje jezuitëve të cilët e orientuan për prift, kështuqë ai vazhdoi studimet në Spanjë, Itali, Kroaci dhe Poloni. Në moshë të re botoi poezinë « Vaji i bylbylit » dhe ky është fillimi i rrugëtimit letrar  i tij : Përndryshe Mjeda pjesën më të madhe të jetës punoi si prift në fshatin e vogël Kukël ku edhe krijoi poemën «Andrra e jetës».

Në letërsi ai rradhitet në kuadrin e rilindasve romantikë, por njëherit i takon realizmit të kohës së pavarsisë se veprat e tija të kësaj periudhe rrahin problemet shoqërore të kohës.

Si që tham më lartë, «Vaji i bylbylit» është kënga e parë e Mjedës, që rradhitet në  këngët romantike, në elegji po në të njëjtën kohë edhe shpresë…

Mjeda që donte lirinë dhe pavarësinë e tij shpirtërore, i prishi punët shpejtë me  rregullin jezuit dhe hoq dorë nga detyra e mësimdhënësit të shkolles së larte fetare dhe u këthye nga Italia në atdhe.

Është themelues i shoqërisë « Agimi » dhe  autor i një memorandumi të drejtuar përfaqsuesve të fuqive evropiane në Shkodër. Në këtë memorandum, mirditasit ankoheshin kundër pushtetit osman. Ky aktivitet u pasua  me  një poezi – kushtrim kundër mbylljes së shkollës shqipe në Korçë e kjo solli arrestimin e tij nga pushtetarët (1902), por për fat, i shpëtoi dënimit me internim për në Anadoll. Kjo ngjarje e shënoi thellë poetin, gjë që shihet nga poemthi,  «I tretuni» e që unë do ta quaj poemth jetëshkrimor.

Dëshira dhe shpresat e Mjedës rilindas për çlirim dhe mandej besimi i një jetese më të mirë në liri çfaqet ne poemën e « Liria »që i takon fruteve të viteve 1911-12. Ishin këta ditët kur farkimi i pavarësisë merte tiparet e një lindje të shpejtë të diellit buzë detit shqiptar.

Por Mjeda, u ndje i zhgënjyer. Liria e fituar nuk e përmirsoi jetën e fshatarit të gjorë. Nga kjo kohë, fillon kalimi  nga romantizmi rilindas në relizëm shoqëror. Në të vërtetë ai botoi akoma një vëllim me poezi të shkruara në kohën e rilindjes që patën  të ngelura pazbardhura për shumë shkaqe të ndryshme, me titull «Juvenilja» . Veprat  tjera të rëndësishme të Mjedës janë edhe «Liria», «Scodra» dhe «Lisus»-i.

Në harkun poetik të Mjedës, këndohet për të varfurin dhe për heroin për lirinë dhe robërinë, për fitore shoqërore mbi sistemin e vjetëruar feudal… Krejt  kjo, melankolinë e  lehtë të poetit e shëndron në shpresë reale në një arrdhmëri më të mirë të kombit në përgjithësi.

Në vijim, ju ftojmë të shijoni një zgjedhje prej disa  poezishë të shkruara me një gjuhë të bukur pak sa krahinore... Shijoni vet... >>>