Ideja për të shkruajtur për këtë gyrbetqar nga Isniqi, lindi në një manifestim të mbajtur në Zvicër ku grupi vallzues në udhëheqjen e Enverit, shëndroi në hare një promovim të organizuar shum dobët. Falë voglushëve të përgatitur me një mjeshtri të rrallë ky, manifestim-promovim, muer një « notë kaluese » nga publiku dhe nga një pjesë e mediave prezente.

Enver Pajaziti lindi në Isniq ku edhe kreu shkollën fillore për të vazhduar mëtej gjimnazin « Vëllezërit Frashëri » në Deçan. Më 1977/78, fillon studimet në Fakultetin Ekonmik pranë UP por më 1982 për shkaqë të njohura të gjendjes së athershme politike, detyrohet të largohet nga Prishtina dhe u punësua në vendlindje, duke u rikualifikuar, inkuadrohet në fabrikën e pompave me piston në Deçan, në  repartin e Isniqit. Dhe vallë, në këto vite, pushteti okupator i ngushtuar nga revoltat shqiptare shpikte dreqëri pas dreqërije. Vendosi masat e dhunshme e në vitin 1989, Enveri që kishte një vend pune me rëndësi e me pergjegjësi profesionale, u përjashtua sikur edhe të gjithë punëtorët tjerë që dihet, nuk ju bindën urdhërave të pushtetit famëkeq. Viti 1990 shënon një përshkallëzim të padurueshëm të gjendjes që detyron Enverin të largohet për në Zvicër ku jeton akoma sot me familjen e tij.

Aktivist në Kosovë

Përpos angazhimeve të përgjithshme, veprimeve dhe veprimtarive që bazoheshin në kodin e mirësjelljes e detyrave kombëtare të rinjëve të asaj gjenerate , ishte aktiv edhe në rrafshin e kultivimit të kulturës shekullore shqiptare. Zanafilla e këtij veprimi rridhte që nga bangat e shkollës fillore. Më vonë ishte aktiv në SH.K.A të Gjimnazit në Deçan, në programet ku përgatiteshin pika kulturore për manifestime të ndryshme.

Në një bisedë, pyeta Enverin se nga ju mbjell kjo dashuri për artin dhe kulturën kombëtare. Si gjithëmonë më buzëqeshje miqsore dhe modest tha :

« Duke ju falemnderuar Zotit që më lindi në një fshat ku edhe si fëmi pata rast të shikoj  në Isniq në vitet 1968 edhe më vonë çfaqje, pra drama të teatrit profesionist, atëbotë Teatrit Krahinor të Kosovës si dhe me qindra çfaqje të tjera nga shoqëri amatore po dhe drama të përgatitura nga Sh.K.A "Mehmet Riza " e fshatit Isniq, ishin disa nga arsyet që një ditë edhe unë u gjinda si anëtar i kësaj shoqërie dhe kam qenë aktiv për trembëdhjetë vite. Ja këtu pra mu dha mundësia që të zhvilloj kreativitetin tim si instrumentalist, si aktor amator, valltar... »

Me këtë ansambël u arrijtën shum suksese dhe pjesmarrja nëpër festivale në Kosovë dhe jasht saj, në atë Federative që quhej në atë kohë, « Mehmet Riza » bëri një renome tejet të rëndësishme. Është për tu përmendur, suksesi  i arrijtur në Festivalin e Trebinjes dhe shum të tjerë për të cilët nuk do të flasim në këtë shkrim.

Në mërgim

Në Zvicër, që në fillim Enveri angazhohet  aktivisht në organizata humanitare, patriotike dhe në sferën e kulturës, të cilën e barti në shpirtin e vet, e ruajti të freskët dhe vazhdoi ta freskoj et ta mbjell në zemrat e fëmijëve shqiptar të ardhur nga të gjitha trojet e nënqiellit shqiptar.

Duke shtjelluar aktivitetet në mërgim, e me këtë rast ata të shqiptarëve në kantonin e Neuchâtel-it, me ndihmën e bashkatdhetarëve dhe me insistim gati njëvjeçar, arrijta të të tuboj disa aktivitete të Enverit të palodhshëm. I rradhis gjërat pa synuar ashtu si i kam gjetur pa ju dhënë vlera të posaçme renditëse.

• Anëtar i Ansamblit muzikor « Albanet » - La Chaux-de-Fond, që nga formimi; 
• Anëtar i Shoqates Humanitare " Shpresa për Jetimët " gjithashtu që nga formimi më 2002 ( ndihmë jetimëve që mbetën pa prindër gjatë Luftës në Kosovë) ;
• Anëtar i Shoqates Humanitare " Agim Kukleci" nga Isniqi dega në Zvicer që nga themelimi më 1991;
• Antar i asociacionit Zvicëran " INTERNOS " në Neuchâtel - shoqatë për intergrimin e kulturave të ndryshme në Kantonin e Neuchatelit;
• Kryetar i Këshillit Komunal të prindërve dhe nxënsëve në mësimin plotësues shqip në Le Locle si dhe Kordinator Kantonal i LAPSH-it ;
• Anëtar pran Bashksis shqiptare në kantonin e Neuchatelit dhe ajo që më së shumti e shtiri Filoletin të shkruaj për Enverin:
• Koreograf pranë Ansamblit Artistik "Mërgimi" në kantonin e Nechâtel-it.

Ansambli i valleve "Mërgimi" është vazhdimsi e aktiviteteve të nxënsëve të shkollës plotësuese shqipe me seli në Neuchâtel dhe i përfshinë kryesisht banuesit e këtij kantoni. Ky ansambël ka filluar punën para tetë vitesh. Në fillim, është fryt i shkollës shqipe dhe koreografit Burim Hasani nga Ferizaj. Enverit i është bërë shpesh ftesë, mirëpo me që ishte shumë i ngarkuar me aktivitete tjera, nuk kishte mundësi të  të jetë i rregullt gjatë ushtrimeve,  andaj, refuzonte të marr përsipër një angazhim të tillë. Për fat të gjithëve, i bëhet një kërkesë gati ultimatum nga vet fëmijët vallëtarë dhe kështu ai pranoi të jetë me ta dhe tani së bashku me Burimin punojnë këto tre vitet e fundit.

Ansambli ka njëzet anëtarë të rregulltë  dhe funkcionon shumë bukur. Janë formuar Statuti dhe Rregulloret e punës së ansamblit, Organet udhëheqese dhe punët vajnë mbarë për kënaqsinë e të gjithëve.

Grupi egzekuton valle burimore artistike shqiptare.  Kustumet janë të një koloriti shumtrevësh shqiptar dhe kështu paraqet një kaptinë të veçantë të pasurisë sonë etnografike. Kur jamë duke shkruajtur për vallet, do të them patjetër se këtë shkrim a kam nisur për punën e mrekulluashme që bën Enveri më fëmijtë dhe të rijtë shqiptarë. Në një promovim të freskët në Delémont, yll i vërtëtë i mbrëmbjes qenë çupat dhe çunat vallëtarë të përgatitur si gjithëmonë me mjeshtri e pedagogji të vërtetë. Vallet e tyre ishin kaptinë e veçantë e artit të kësaj mbrëmje. Në të vërtetë, ishte shkëlqimi i vetëm i mbrëmjes së ftohtë e me borë të Kallnorit.