Familja bërthame egzistonte që në Kohën e Gurit

Hulumtuesit nxorrën në dritë në qendër të Gjermanisë një varrezë të lashtë nga Koha e Gurit dhe që paraqet provën më të vjetër për egzistencën e njerëzve që jetonin në gji të njëjtës strukturë të familjes bërthamë, e kjo, sipas një studimi të publikuar në « Analet e Akademisë Kombëtare të shkencave të ShBA-s.

Varri i vjetër 4.600 vjetësh përmban të ngelurat e një femre, të një mashkulli dhe dy të rinjve. Analiza e ADN tregon se punohet për nënë, babë dhe fëmijtë e tyre. « Unioni i tyre në vdekje sygjeron unionin e tyre gjatë jetës », nënvizojnë hulumtuesit.

Mjetet dhe eshtërat nga koha e gurit janë objekt studimesh nga gjatë kohë por dispononim me indisione të pakta mbi lidhjet shoqërore që egzistonin në mes të individëvetë kësaj përiudhe. « Me ngritjen e lidhjes gjenetike në mes dy madhorëve dhe dy fëmijve të varrosur bashkë në të njëjtin varr, na kemi ngritur prezencën e familjes bërthamë klasike në një kontekst parahistorik në qendër të Europës », nënvizon në një komunikatë, autori kryesor i studimit, Wolfgang Haak nga univerziteti i Adelaïde-s në Australi,

Hulumtuesit kanë studjuar katër qendra funerale në Eulau, në Land të Saxe-Anhalt, dhe të gjithat rrjedhin nga një periudhë e njejtë e përmbajnë të ngelurat e të riturve dhe të fëmijve. Shumë skeletë paraqesin shenja të plagëve, që do të thotë se ata, kanë qenë viktimë të një sulmi të dhunshëm.

Një copë prozhektili të gurit është gjetur në brinjë të një femre, kurse një tjetër individ, kishte të thyer kafkën. Të shumtë kishin plagë në pjesët e parme të krahëve dhe duarëve që do të thotë se janë munduar të mbrohen.

Hulumtuesit mendojnë se të mbijetuarit e sulmit janë këthyer më vonë për të varrosur të vdekurit. Përpos familjes së zbuluar në varr, një tjetër varrezë përmbante të ngelurat e tre fëmijve, dy nga të cilët vinin nga e njëjta vëllazëri, të një nëne por që nuk ishte nënë e tyre ; ndoshta ishte hallë ose mjerkë, pohojnë shkencëtarët.

Ky ekip, gjithashtu ka egzaminuar masën e stronciumit në dhëmbët e skeletëve. Ky element kimik tubohet në dhëmbë gjatë fëminisë dhe mund të shërbej si provë që tregon vendin se ku është ritur personi.

Sipas Alistair Pike, shef i departamentit të arkeologjisë pranë univerzitetit të Bristol-it, sasia e stronciumit të gjetur sygjeron se femrat janë ritur në regjion të ndryshëm nga mashkujtë dhe fëmijtë. Pra, kjo është shenjë se « martesat » janë bërë në mes të grupeve të ndryshme, e gratë shkonin te burri. Këto doke kanë luajtur rol të rëndësishëm në evitimin e njëgjakshmërisë dhe kanë farkuar lidhje të farefisnisë në mes të bashkësive të ndryshme.

Proceedings of the National Academy of Sciences

Përktheu:
Filolet

Një studim sygjeron se familja – bërthamë egzistonte që në Kohën e Gurit