|
Proverbi ėshtė njė parashtrim i shkurtėr dhe i
"ngrirė" qė shprehė njė pėrjetim tė vėrtetė, kėshillė
tė mirė dhe, mė shpesh paraqitet nė formė tė enigmės qė duhet zbėrthyer pėr
ta kuptuar. Proverbi ėshtė nė thelb , mėsim i shkurtėr moralist.
Lėmia qė mė sė shumti prekin proverbat, ėshtė e gjėrė dhe kėtu po
pėrmend mė kryesoret si qė janė: feja, dashuria, kujdesi, bėmirėsia,
romantizmi, humori dhe argėtimi.
Proverbat i kanė rrėnjėt padyshim nė kohėt e para tė fillimit
tė shkrimit nga Sumerėt dhe Egjiptasit. Prandaj edhe nė tė shumtėn janė
me prejardhje tejet tė largėt qė shihet edhe nga rregullimi sintaksor i
tyre. Nga autorėt e lashtė, proverba shkruajtėn Aristoteli,
Platoni, Lukreci, Seneka, Konfucio e shumė tė tjerė.
Proverbat janė pasuri patrimoniale kombėtare, kėshtuqė i dallojmė
si "arabe", "kineze", "shqiptare"...
|