Charles Fourier (Sharl Furie), lindi në Besançon (Bëzanson) në një familje të pasur dhe pasiqë kreu studimet u përqëndrua në Lyon. Revolucioni e dëmtoi gjer në shkatërrim, kështuqë ai u detyrua të punoj  një kohë të gjatë me rrogë në tregti. Duke nisur nga viti 1830, arrin t’i jepet plotësisht të shkruarit dhe  nxjer në dritë veprën e tij të parë me mendime dhe stil plotësisht të vetanak.

Vepra e tij e e ditëve të para, është një program i ekonomisë sociale dhe harmonisë së përgjithshme, «Teoria e katër lëvizjeve dhe e fateve të përgjithshme» (Théorie des quatre mouvements et des destinées générales (1808), program apo ide që e zhvilloi më tej në « Botä e Re industriale dhe shoqërore » (1829) Nouveau Monde industriel et sociétaire), si dhe në « Traktat i asociimit domestik bujqësor » (1822) Traité de l'association domestique agricole.

Në rradhë të parë, për Fourier-in blerësi – i nevojshmi është gjithëmonë viktimë i grabitur e i vjedhur. Punëtorër relizojnë një rendiment të përgjysmuat nga ajo që arrihet tek ata që janë pronarë. Konkurenca është e dredhake dhe e rrejshme. Përtacia  vlon e çdokush kërkon lumturi në  dembeli ose në punësim nëpër vënde të rezervuara për klasën e pasur. Varfëria, nuk lind vetëm tek shoqëritë e vrafura, ajo më tepër lind te civilizimet e pasur ku të kamurit nga friga por sidomos nga dëshira për pasurim, ndihen të varfër për diç që ju mungon e të varfurit janë të varfur pse nuk kanë asgjë. Një mekanizëm shoqëror ku do të mbretëronte morali, drejtësia dhe e vërteta, puna  do të paguhej në mënyrë adekuate dhe pas dredhira, aty, ai popull do të arrinte lumturinë e duhur e puna, çdo funkcion, do të ishin tërheqës për të gjithë.

Sistemi shoqëror i Furier-së bazohet në një “rregull sipas rëndësisë”. Të gjithë pjesëtarët pa përjashtim moshe dhe gjinie, kaplohet në rradhë sipas “shijes” së tyre, sipas kapaciteteve, karakterit dhe pasioneve që kanë. Çdo falangë,  përmbëhet nga 1.500 gjer më 2.000 personë të ndërlidhur mes vehte ku interesat janë të kryqëzuara mes vehte e jo kundërshtim. Çdo aktivitet është i rregulluar sipas dëshirës dhe aftësisë së personit. Punët e përkohshme kryhen me ndryshime të personelit, të cilët bartën në një punë të ndryshme për një kohë të caktuar, kështuqë, mënjanohet mbërzia e shtohet gjallëria në punë. Banesat dhe ushqimi janë në bashkësi  nëpër  “Phalanstère”. Rrogat  janë të bazuara në bazë të kapitalit dhe talentit. Detyrat janë  gjithëmonë të alternuara me qëllim të ritjes së tërheqshmërise ndaj punës dhe rolit të dhënë.

Rradhitje alfabetike:

Albert Camus
Blaise Pascal
Charles Fourier
Denis Diderot
J-J. Rousseau
Montesquieu
Voltaire

Ballina