Himni
i Flamurit
Rreth
flamurit tė pėrbashkuar,
me njė dėshirė e njė qėllim,
tė gjithė atij duk'iu betuar
tė lidhim besėn pėr shpėtim.
Prej lufte veē ai largohet
qė ėshtė lindur tradhėtor,
kush ėshtė burrė, nuk frikohet,
po vdes, po vdes si njė dėshmor!
Nė dorė armėt
do t'i mbajmė,
tė mbrojmė atdheun nė ēdo kėnd,
tė drejtat tona ne si ndajmė;
kėtu armiqėt s'kanė vend.
qė kombe shuhen pėrmbi dhe,
po Shqipėria do tė rrojė,
pėr tė, pėr tė, luftojmė ne!
O flamur,
flamur, shenj' e shtrenjtė
tek ti betohemi kėtu,
pė Shqipėrin, atdheun e shtrenjtė,
pėr nder'edhe lavdimn e tu.
Trim, burrė quhet dhe nderohet
atdheuet kush iu bė therror.
Pėrjetė ai do tė kujtohet
mbi dhe, nėn dhe si njė shenjt!
|
Lulėkuqja
Lulėkuqja e mjera
Asgjėkundi ska shtėpi
E shkon jetėn narrati
Ajo sėshtė si tė tjera
Ska stoli!
Fushės, kodrės, del vetiu
Veres ngrohet, dimrit ngrin
Vetė shkunde, vetė mbin
Dhe, kur skuqe, vjen veriu
Dhe e pėrfshin.
Nėpėr kėmbė gjith e shkelin,
Vend nė kopshtet ajo ska
Dore ndihmė kurrrė spa;
As e mbjellin, as e vjelin
Shkoi u tha
Po veē ngjyra e saj si zjarri,
Si nje yll qe xixėllon
Tėrė bota e imiton
Ėshtė shenjė pėr sė mbari
Nga shikon.
Ajo ngjyrė kur zė shfaqet
Mbreti fronė shkon e le
Njerėz robėr fare ssheh
Vjen e drejta del nė faqet
Si Zot je.
|
Aleksandėr
Stavre Drenova, i njohur me emrin e pendės Asdreni, ėshtė njėri ndėr
poetėt mė tė njohur shqiptarė tė Rilindjes Kombėtare dhe tė Periudhės sė
Pavarėsisė e sidomos u bė i famshėm me « Hymni i
Flamurit » qė u bė Himn Kombėtar i ynė. Kjo poemė u botua pėr tė
parėn herė mė 21 prill 1912 nė tė pėrditėshmen Liri e Shqipėrisė qė
dilte nė Sofje dhe mbante titullin "Betimi mi Flamur".