Arthur Schopenhauer  lindi më 1788 në Dantzig, vdiq më 1860 në Frankfurt mbi Main. Babai i vet endërronte që nga djali i tij të bëhej një tregtar briljant e sidomos një qytetar botëror.

Në rini të hershme, Schopenhauer përjetoi shpërnguljen e detyrueshme se familja iku nga okupimi Prus dhe u vendos në Hamburg, qytet ky i lirë. Në moshën nëntevjeçare, babai e dërgon në Havër ku mëson frengjishten. Pas dy vjet këthehet në Hamburg ku vazhdon mësimet komercial dhe ngjatë tëre rininë nuk ndalet duke udhëtuar me prindin nëpër Europë. Në këtë mënyrë mësoi edhe anglishten e kur këthehet, duket se paskësh tentuar vetëvrasje duke kërcyer nga trari në kanalin që kalonte pas shtëpisë. Nga ky rast , me nënën e vet largohet për në Weimar dhe mu këtu takohet me Goethe dhe ku lexon poetët e lashtë grekë e latinë. Më 1809 fillon studimet në univerzitetin e Göttingen-it, dhe përfundon studimet në Berlin. Në këtë qytet edhe punoi pranë univerzitetit (dy përpjekje të dështuara) por pës shkak të mungesës së studentëve u detyrua të largohet. Duket se mbajtja e orëve në të njëjtën kohë me Hegelin, i shkaktonte mungesë dëgjuesish. Më 1833, largohet përgjithëmonë nga Berlini dhe pas shkrimit të disa veprave, pra nga fundi i jetës së vet, arrin të kthejë interesin e publikut filozofik nga Hegeli në dobi të ideve të veta.

Vdiq në moshën shtatëdhjetë e dy vjeçare (1860) nga pneumonia që i shkaktoi një demtim të zëmrës pa lënë pasardhës duke lënë për trashëgimtar qenin e vet Atma.

Sot lirisht themi se Schopenhauer është njëri ndër filozofët më të mëdhej të qindvjeçarit të XIX, i bërë i famshëm me mendimet e tija pesimiste dhe me rrafshin e tij të gjërë mbi vullnetin e dëshirën. Shkaktoi një përplasje të madhe në botën e filozofisë dhe letërsisë duke shkruajtur në një gjuhë krejtësishtë të lehtë gjë që nuk ishte aspak e përbashkët me filozofët e tjerë. U muer me mundimet, me vuajtjen dhe tragjeditë e jetës së përditëshme dhe la ndikim të madh pesimist tek shumë mendimtarë të kohës e gjer më sot. Është njëherit filozofi i parë europian të ketë studjuar Upanishad-in, degë indase e budizmit, që ndikoi drejtpërsëdrejti në veprën e tij. Përpos kësaj, Schopenhaueri pat ndikim të madh  nga Platoni dhe Kanti.

Tentativa e parë më serioze për të ndertuar filozofinë e vet të pastër është vepra e tij e vitit 1819, « Bota si vullnet dhe si reprezentim » (Die Welt als Wille und Vorstellung), që në vitet pas u bë shumë e famshme. Vullnetin e karkaterizonte si forcë që s'ia vlen pasiqë, së fundi nuk ndyshonte gjë në jetë. Nës edhe do t'ia arrihet në kënaqjen e të gjitha kërkesave të dëshiruara me vullnet, përsirë njeriu do të jetë i vuajtur, i trishtuar dhe jo i lumtur. Kjo është teza e tij dhe është i pari të ketë folur mbi jetën si vuajtje. Edhe vet jeta e tij, për të, qe një vuajtje e pafund. Dhe sot, të gjithë njohësit dhe studjuesit e cilësojnë këtë mendimtarë si filozofin më të famshëm që i bëri bujë pesimizmit.

Veprat:

Ditari nga udhëtimet, 1803
Über die vierfache Wurzel des Satzes vom zureichenden Grunde 1813
Die Welt als Wille und Vorstellung, 1818- 1844
Über den Willen in der Natur, 1836
Über die Freiheit des menschlichen Willens, 1839
Über die Grundlage der Moral, 1840
Parerga und Paralipomena, 1851
Aphorismen zur Lebensweisheit, 1886
Über die Weiber, 1854
Nachlassband von Julius Frauenstedt,  

Schopenhauer:

Të martohesh, është ndarje e drejtave të juaja për dy  dhe dyfishim i detyrave.

Dy armiqët e lumturisë së njeriut janë dhimbja dhe mbërzia (telashja).  

Rradhitje alfabetike:

Arthur Schopenhauer
Friedrich Nietzsche
Hegeli
Immanuel Kant
Ludwig A. Feuerbach
Martin Heidegger

Ballina